rtık gün yavaşça çekiliyordu.Nezaketin, ahengin zenginliğini anımsatarak sanki el sallıyordu, görüşmek üzere dercesine çekip gidiyordu.

ârâbî'ye göre, iki tür varlık vardır:
b. Vacib-ül vücud (Zorunlu varlık)
c. Mümkün-ül vücud (Olanaklı Varlık)
Vacib-ül vücud olan İlk Varlık, Tanrı'dır. Mümkün-ül vucud ise varlığını Tanrı'dan alan, olması zorunlu olmayan Tanrı'nm dışındaki her tür varlıktır.

e bilirdik ki! Nereden bilecektik! Onca zaman çocukluğun heyecanıyla bir oyana bir buyana koşardık.

öyle zamanlar da her ne hikmetse yerlerde bezene yapraklar ilgimi çekerler. Oysaki bir zamanlar onlar ağacın, dalın vazgeçilmez zenginlikleriydi.

lık bir sonbahar sabahıydı…. Yaşlı adam eski bir bankın üzerinde ellerini bastonuna dayamış dalgın bir şekilde oturuyordu.Az sonra yanına iri cüsseli, siyah deri montlu bir adam geldi.

aşadıklarımız yaşayamadıklarımız kadar uzaktır bize. İkisi de şu an zihnimizde beliren hayallerden ibaret değil mi? Donuk çehreler, birkaç fotoğraf karesinden bakar yalnızca.